De Jacquardmachine is een apparaat dat op een weefgetouw is gemonteerd en het vervaardigen van textiel met complexe patronen, zoals brokaat, damast en matelassé, vereenvoudigt. De combinatie van het weefgetouw en de Jacquardmachine wordt een Jacquardweefgetouw genoemd.

De machine werd in 1804 uitgevonden door Joseph Marie Jacquard, voortbouwend op eerdere uitvindingen van de Fransen Basile Bouchon (1725), Jean Baptiste Falcon (1728) en Jacques Vaucanson (1740). Een „keten van kaarten stuurde de machine aan”; meerdere ponskaarten werden aan elkaar geregen tot een doorlopende reeks. In elke kaart werden meerdere gaten geponst, waarbij één volledige kaart overeenkwam met één ontwerprij.

Het Jacquardproces en de daarvoor benodigde toevoeging aan het weefgetouw zijn vernoemd naar hun uitvinder. Dit mechanisme is waarschijnlijk een van de belangrijkste innovaties in de weeftechniek, omdat het Jacquardhevelen de automatische productie van een onbeperkte verscheidenheid aan complexe weefpatronen mogelijk maakte. De term „Jacquard” verwijst niet specifiek naar of is niet beperkt tot een bepaald weefgetouw, maar naar het toegevoegde besturingsmechanisme dat het patroon automatisch vormt.